بعد از انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران و رویدادهای فاجعه‌بار پس از آن،  ازسوی گروه‌ها و احزاب مختلف ایرانی و غیرایرانی در پاریس، تلاش‌هایی به‌منظور حمایت از مبارزه‌ی مردم ایران در ابعاد گوناگون شکل گرفته است. یکی از این حامیان کنفدراسیون دانشجویان پاریس است که به طور خاص درحال حاضر با هدف اتحاد با دانشجویان در ایران فعالیت می‌کند.

مالیک ندیون

شهرزادنیوز: بعد از انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران و رویدادهای فاجعه‌بار پس از آن، از سوی گروه‌ها و احزاب مختلف ایرانی و غیرایرانی در پاریس تلاش‌هایی به‌منظور حمایت از مبارزه‌ی مردم ایران در ابعاد گوناگون شکل گرفته است. یکی از این حامیان کنفدراسیون دانشجویان پاریس است که به طور خاص درحال حاضر با هدف اتحاد با دانشجویان در ایران فعالیت می‌کند.

نخستین جمله‌‌ی سایت کنفدراسیون چنین آغاز می‌شود: شهروندان کشوری آزاد و دمکراتیک شاهد مبارزه‌ی مردمی هستند برای دستیابی به آزادی و جامعه ای عدالت‌خواه در سرزمینی بزرگ به نام ایران.

امید است گفت‌وگوی زیر با مالیک ندیون، منشی ملی کنفدراسیون، بازتاب جزییات بیش‌تری در این باره باشد.  

درباره فعالیت اجتماعی و سیاسی کنفدراسیون دانشجویان پاریس کمی توضیح دهید.

ـ ما یک سندیکای دانشجویی هستیم و عقیده داریم حکومت هر رنگ سیاسی‌ای که داشته باشد، سندیکا باید به ما اجازه دهد همواره پاسخگوی مشکلات دانشجویان باشیم، مشکلاتی از قبیل: نگرانی‌ در رابطه با انتخاب رشته، دوره‌های آموزشی، کمک‌های اجتماعی و مهارت در کار. کار صنفی به دانشجو قدرت انتخاب و حس مسئولیت در برابر آن انتخاب را می‌دهد. 

چه سالی این کنفدراسیون تاسیس شد و پایه‌گذار آن چه کسی بود؟

ـ کنفدراسیون ماه مارس 2003 توسط دانشجویانی که به یونف(1) (اولین سندیکای دانشجویی در فرانسه) تعهد داشتند، تشکیل شد، اما بعدها دیگر این دانشجویان با نگاه این سندیکا که متمرکز بر رای اکثریت بود توافق نداشتند. دراین میان می‌توان از ژولی کودری(2) نام برد، رییس سابق کنفدراسیون دانشجویان که در حال حاضر مدیریت مانو(3) را در دست دارد. این انجمن هم یک سالی است که از زمان تاسیس آن می‌گذرد و هدفش برقراری ارتباط با انجمن‌ها به منظور ایجاد تسهیلات شغلی برای دانشجویان است. 

هدف اصلی تاسیس کنفدراسیون چیست؟

ـ در واقع کنفدراسیون سازمانی‌ست که هدفش فرصت دادن به جوانانی‌ست که می‌خواهند و می‌توانند خود کارگردان زندگی شان باشند. دلیل اصلی وجودی ما چیست؟ می‌توانم بگویم، تبدیل آمال و آرزوهای دانشجویان به واقعیت.

ازنظر حزبی به کدام حزب سیاسی درفرانسه نزدیک هستید؟

ـ ما تسلط هر نوع حزب سیاسی را رد می کنیم وکاملن مستقل‌ایم. در زمان تاسیس قراردادی با کنفدراسیون دمکراتیک کار(4) امضا کردیم، اولین سندیکای کارگران و حقوق‌بگیران در فرانسه که از نظر تعداد اعضا قابل توجه است. از نقاط مشترک ما با این سندیکا به لحاظ دیدگاه صنفی، استقلال سیاسی‌ست. هیچ سندیکای دانشجویی نمی‌تواند اتکایش فقط به خودش باشد و لازم است با دیگران همکاری کند. 

برای نشان دادن اتحاد با دانشجویان در ایران، و در جهت حمایت از جنبش مردم ایران علیه دیکتاتوری، چه کارهایی انجام داده‌اید؟

ـ با همراهی مجله‌ی لومیور دِ موند(5) جلسه‌ای با عنوان "انتخاب دمکراتیک در ایران" برگزار کردیم. در این جلسه شهروندان دمکرات ایرانی و فرانسوی برای بیان نظرات خود دعوت داشتند. دیگر این که همواره در تمام تظاهرات مناطق مختلف پاریس به منظور حمایت از جنبش امروز ایران حضور داریم. همچنین با انجمن شهری "رابطان آزادی" کار می‌کنیم. هدف "رابطان آزادی" ایجاد پل ارتباطی میان ایرانیان و آن دسته از فرانسویانی است که چندان اطلاع دقیقی از اتفاقات در ایران ندارند.  

هدفتان از اتحاد با دانشجویان در ایران چیست؟ و در حال حاضر فعالیت‌های موثر کنفدراسیون کدام است؟ آیا فکر می‌کنید فعالیت شما تاثیری بر موقعیت سیاسی و اجتماعی دانشجویان در ایران خواهد گذاشت؟

نخستین هدف ما این است که به دانشجویان در ایران بگوییم آن‌ها در این مبارزه تنها نیستند و دیگر آزادیخواهان جهان خارج از مرزهای ایران از جنبش آن‌ها تا برقراری آزادی در ایران حمایت می‌کنند. کارهای موثرمان شاید بتوان گفت، در واقع شکل دادن اعتراض‌ها به روش‌های گوناگون در شبکه‌های اجتماعی بوده است، به عنوان مثال بالا بردن حساسیت دانشگاهیان نسبت به مساله ایران، انتشار ویدئوهای مربوط به رویدادهای ایران و ... و همه‌ی اینها با یک هدف: تشدید فشار بر رژیم کنونی ایران که ستم می‌‌کند و مردم را به ستوه آورده است.

آیا این کنفدراسیون جز مورد ایران برای کشورهای دیگر نیز فعالیت داشته است؟ اگر آری، چه کشورهایی؟

ـ مبارزه برای دمکراسی و آزادی‌های فردی در هر جا و تا هر زمان که توتالیتاریسم حاکم است باید ادامه پیدا کند. پیش از ایران، با مبارزان دارفور و ژئورژی همراه بودیم. و این همراهی ما در مبارزه، در هر جا که مردمش زیر سلطه‌ی نابرابری باشند، گسترش پیدا خواهد کرد. در ضمن با همکاری مجله "شارلی اِبدو"(6)، هر ماه در دانشگاه‌های فرانسه، سخنرانی‌هایی درباره‌ی آزادی بیان برگزار می‌کنیم. 

اگر به جای دانشجویان ایرانی بودید در مخالفت با یک رژیم دیکتاتوری چه می‌کردید؟ به مبارزه‌ی مسالمت آمیز ادامه می‌دادید یا مسلحانه؟

ـ مقاومت می‌کردیم، مسالمت‌آمیز. 

وقتی در تصاویر ویدئویی مربوط به تظاهرات ایران، دانشجویان را می‌بینید با صورت‌ها و بدن‌های زخمی و خون‌آلود چه احساسی به شما دست می‌دهد؟

ـ احساس شورش، و به‌ویژه میل به مبارزه کردن تا آخرین لحظه‌ای که توتالیتاریسم حاکم است، تا وقتی که دمکراسی و آزادی‌های فردی اهرمی شوند برای رهایی. 

پیام‌تان برای دانشجویان ایرانی که درحال حاضر در مبارزه اند، چیست؟

ـ "همشاگردی‌ها، قوی باشید"، چراکه این مبارزه برای مردم ایران دری‌ست گشوده رو به راه‌های آزادی. و بدانید که ما اینجا هستیم و به تدابیری برای جلوگیری از سرکوب شما می‌اندیشیم، هرگز این را فراموش نکنید. 

زیرنویس‌ها: 

1 - UNEF, 1er syndicat étudiant de France : Union Nationale des Etudiants de France.

2 - JULIE COUDRY

3 - MANU

CFDT : Confédération Française Démocratique du

 کنفدراسیون دمکراتیک کار و اولین سندیکای حقوق بگیران در فرانسه.

4- Travail

5 - le meilleur des mondes

6 - Charlie Hebdo